Co to jest neurografika? Metoda rysunku, która zmienia sposób myślenia

Neurografika – krótka definicja

Neurografika (NeuroGrafika®) to metoda pracy z tematem osobistym przy pomocy rysunku, opartego na charakterystycznej linii neurograficznej oraz określonych algorytmach. Metodę stworzył w 2014 roku Paweł Piskariew – psycholog, architekt i doktor nauk psychologicznych.

W praktyce oznacza to, że nie rysujemy „obrazka”. Rysujemy proces: wybieramy temat, który nas dotyczy, a następnie prowadzimy linię, łączymy pola, wprowadzamy kolor i obserwujemy, co zmienia się w naszym odczuwaniu i rozumieniu sytuacji.

Skąd nazwa i na czym opiera się metoda

Nazwa łączy dwa obszary: „neuro” – odnoszące się do sposobu, w jaki mózg tworzy i przebudowuje połączenia, oraz „grafika” – czyli rysunek jako forma zapisu. Podczas pracy angażujemy jednocześnie logikę (algorytm, kolejność kroków) i intuicję (wybór linii, kolorów, kształtów).

• Myśli – nazywamy temat i zauważamy przekonania, które go podtrzymują.
• Emocje – pozwalamy im się pojawić i zmieniać w trakcie rysowania.
• Wyobraźnia – tworzymy nowy obraz sytuacji, zamiast wracać do starego opisu.
• Uwaga i działanie – kończymy proces konkretnym wnioskiem lub krokiem.

Jak wygląda praca metodą neurografiki

Sesja lub warsztat ma zwykle powtarzalną strukturę. Najpierw określamy temat, potem następuje krótka praktyka wprowadzająca (zatrzymanie, skupienie uwagi), następnie właściwy proces neurograficzny prowadzony według algorytmu, a na końcu integracja – rozmowa o tym, co się pojawiło.

• Materiały: kartka papieru, czarny marker, zakreślacze i kredki.
• Czas: od kilkudziesięciu minut do kilku godzin, zależnie od tematu i formy pracy.
• Forma: indywidualnie (procesy 1:1) albo w grupie na warsztacie.

Charakterystyczna linia neurograficzna

Linia neurograficzna jest nieregularna, nie powtarza się i nie zamyka w schemacie. Nie prowadzimy jej „ładnie” – prowadzimy ją tak, by nie dała się przewidzieć. To właśnie ta nieprzewidywalność sprawia, że uwaga wychodzi z utartego toru myślenia o problemie.

Kolejnym krokiem jest zaokrąglanie miejsc, w których linie się przecinają. W języku metody nazywa się to usuwaniem ostrych kątów – w doświadczeniu uczestników bardzo często idzie za tym wyraźne poczucie ulgi i rozluźnienia.

Dla kogo jest neurografika

• Dla osób, które chcą lepiej zrozumieć siebie i swoje reakcje.
• Dla osób pracujących nad konkretnym tematem: relacją, decyzją, napięciem, granicami.
• Dla osób w procesie rozwoju osobistego, które szukają narzędzia poza samą rozmową.
• Dla zespołów i organizacji – jako forma pracy nad współpracą, energią i komunikacją.

Nie trzeba umieć rysować. Nie trzeba mieć wcześniejszego doświadczenia w pracy rozwojowej. Wystarczy temat, który jest dla Ciebie ważny, i gotowość, by przy nim zostać przez chwilę dłużej.

Czego neurografika nie zastępuje

Neurografika nie jest psychoterapią ani leczeniem. Jest metodą rozwojową i wspierającą samoświadomość. Jeśli doświadczasz kryzysu psychicznego, warto sięgnąć po pomoc specjalisty – neurografika może wtedy być uzupełnieniem, a nie zamiennikiem.

Najczęściej opisywane efekty

• Spadek napięcia i poczucie ulgi po zakończeniu procesu.
• Większa jasność sytuacji i nowy sposób patrzenia na problem.
• Łatwiejsze podejmowanie decyzji.
• Poprawa relacji i większa pewność siebie w kontaktach z innymi.

Efekty są indywidualne. U jednych pojawiają się po pierwszym procesie, u innych po serii spotkań – tak jak w każdej pracy rozwojowej.